درون من خسته دل درد هایی است که یارای سخن گفتنم نیست

نفس کشیدنمان عادت است اما مجال تنفس برای سینه ی سنگین من نیست

دیده ام تار و رخسارم گریان ، درونم را تاملی برای زیستن نیست

لبخند اگرچه زیباست اما یادآور زهریست که قلبم را طاقت تحمل اش نیست

اسیر دردها گشته ام ، میبینم که دلم را هوای خندیدن نیست

اشک ها اگرچه ناتمام اما توان بردن رنج های من نیست

دست و پایم ناتوان اما دلم را جز هوای پرواز در سر نیست

" ستاره "

ابزار امتیاز دهی

گردآورنده : ستاره

موضوع پست: حرف های من|لینک پست|شماره پست : 547|تعداد   |